Hayır, kapatmadım.

Merak edenler için Sıla Üşenses’den geliyor: “Hayır, kapatmadım. Mart’tan beri yazmıyor olabilirim ama blogumu kapatmadım.”

Saçmalayarak başladığım yazıma, hayatın gerçekleriyle devam ediyorum: 31 Mart’tan bugüne kadar bloguma dönüp bakmamış olmamın sebebi, önce “Depresyona girmeli miyim?” sorusuyla mücadele edip sonrasında “Günde 3 saat uykuyla dayanabilir miyim?”e geçmiş olmam ve önce istek, sonrasında da vakit bulamamamdı. Daha açık bir şekilde anlatmam gerekirse: Tam zamanlı işimden ayrılıp freelance çalışmaya başladıktan sonra aldığım ilk işi Şubat ayı sonuna doğru teslim ettim ve Nisan’ın ortasına kadar çalışmadım. Tam freelance çalışmak hakkında kafamda soru işaretleri oluşmaya başladığı sırada telefonum çaldı. Ardından elektronik posta geldi. Sonra yine telefonum, yine inbox’ım derken arka arkaya 5 tane animasyon istemi (sipariş desem pizza gibi olacak) geldi. Ve bugün 1,5 aydır ilk defa tam anlamıyla dinlendiğim bir gün. Yarına kadar. Yarın yine toplantım var. 2 tane.

 Neden gurbetçi Türkçe’si kullandığımı bilmiyorum ve bu fotoğrafı yayınlamaktan da çok utanıyorum.

Peki şikayetçi miyim? Tabii ki değilim sevgili okur. Mis gibi çalışıyorum işte, bir insan başka ne ister? Ah tabii ya, ne ister biliyor musun? Sakince çalışabileceği bir yer ister. Bu yerin bir de açık mutfağı, şık bir banyosu, hatta bir de ufak yatak odası olsun ister. Mümkünse yeni yapılmış bir binada, “sıfır” bir daire olsun ister. (: İşte bu isteğim gerçek oldu. Artık bilgisayarlarımı, tabletimi, tripodumu, renk renk kartonlarımı, hamurlarımı,.. ve tabii şimdi burada saymasam da olabilecek diğer bir sürü ıvır zıvırımı koyabileceğim; çalışırken “Sılaaa, annen mercimek çorbası yapalım dedi, bir de seni asla rahatsız etmememi, çok çalıştığını söyledi ama ben yine de çorbanın tuzunu koyarken sana da danışayım dedim, sence bir çimdik yerine iki çimdik koysam fazla mı olur? Aslında buraya gelip kendi çimdiğinle ölçersen sevinirim.” şeklinde günde 5-6 kere rahatsız edilmeyeceğim bir stüdyom var! Şimdilik sadece kontratım ve parkelerim olduğu için, daireyi görmeye gittiğim gün çektiğim videodan ufacık bir kare paylaşıyorum. Çok yakında sizi bıktıracak kadar fazla fotoğrafla karşınızda olacağım!

 Bugün düşük çözünürlüklü imajlar paylaşıp duruyorum. Kusura bakmayın.

Daire demişken, hayatımda ilk defa taşınan biri olarak çok enteresan şeylerle karşılaşıyorum. “Yer silme suyu” diye bir şey satıldığını dün öğrendim mesela. Bütün bunları, (taşınacak diğer arkadaşlara fikir versin diye) yoktan var olan çeşitli masrafları ve çeşitli dekorasyon fikirlerini ayrı bir yazıda konu edeceğim. Hiç kurtuluşunuz yok.
Bu yazmadığım süre içerisinde çok keyifli bir şey daha oldu, İlgiltere’den sipariş verdiğim kartvizitlerim elime ulaştı. Her biri farklı animasyonumdan alınmış 50 adet ekran görüntüsünü kartvizit görselim olarak kullandım. Böylelikle arka yüzleri aynı, ön yüzleri farklı 50 adet kartvizitim oldu. Bunlardan da 4er tane sipariş verdim. Şimdi insanlara dağıtmaya kıyamıyorum:
Son olarak: Biliyorsun sevgili okur, bu blogun açıldığından beri asıl amacı işlerimi paylaşmak. Bu 1,5 ay içerisinde yaptığım animasyonlardan en çok uğraştıranı ve belki de en önemlisi, bu Salı, yani 31 Mayıs’ta markanın düzenleyeceği basın toplantısında gösterilecekmiş. Dolayısıyla aynı gün ben de portfolyoma koyabileceğim. E dolayısıyla, aynı hafta da sen blogumda görebileceksin. Sana ufak bir ipucu: Hepimizin sevdiği bir marka. (: Haftaya görüşmek üzere!