“2011′de Bambaşka” bir animasyon!

Kasım 2010‘un sonlarına doğruydu sanırım. Takip ettiğim bloglardan birinde Brother marka printer’ın şu reklamını gördüm:

Önce “Vaauuuvv!” diye bağırdım (fazla bağırmadım ama), reklamın nasıl çekildiğini izlediğimdeyse koskocaman bir “Aha!” dedim.

“İşte bu! Yapmak istediğim şey böyle bir şey!”

Yani bütün bu emek: Kağıdın duvarda açılışını kare kare fotoğraflayarak yapmaları, kağıtların üzerine “time-lapse” denilen teknikle uzun bir sürede çekilen görüntüyü oturtmaları ve bütün diğer ince uğraşlar. Epeyce bilgisayar da kullanılmış tabii ki ama: Ben bilgisayardaki montaj ve düzeltme aşamalarından önce sette elle, tek tek uğraşılarak ortaya konan işlere karşı müthiş bir saygı ve heyecan duyuyorum. Bu, başlı başına ayrı bir yazının konusu olur ama merakı uyananlar Henry Selick‘in Nightmare Before Christmas ve Coraline filmlerinin yapım aşamalarını izleyebilirler.
Bu tarz gerçek materyallere (karton, hamur, cam vb.) hayat vererek yapılan animasyonlara genel olarak “stop-motion” deniyor. Ve Türkiye’de reklam sektöründe ne yazık ki bu tür iş çok fazla çıkmıyor. Yanlış biliyorsam düzeltin lütfen. Bu nedenle, eski çalıştığım yer, VO2 Digital beni arayıp da Koç Fest için eğlenceli bir tanıtım filmi istediklerini ve nasıl yapacağımı tamamen bana bıraktıklarını söylediklerinde, “işte” dedim, “fırsat budur!“.
Daha önce VO2′nun stop-motion tanıtım filminde ve kendi mezuniyet projemde karton kullanmış olduğumdan, en iyi bildiğim malzemeyle çalışmayı tercih ettim. Ve bu fikir üzerinden bir storyboard çizdim.
Sancılı bir storyboard sürecinden sonra çok daha sancılı bir “set” süreci geldi. Çünkü yapay ışık, daha önce tanışmadığım kaprisli bir arkadaştı. Ve kendisi benimle kolay kolay işbirliği yapmayacaktı. Çeşitli Philips ampülleri Taverna’daki tabaklar misali kırdıktan sonra “baaabaaaaaaaeeeaağğğ” diye ağlayarak elektronik mühendisi babama gittim. O da bana aşağıda gördüğünüz LED ışığı yaptı.

Fotoğrafta karanlık çıktığına bakmayın, kendisi baya güçlü ve ben onun ikincisini istiyorum.
Işık meselesini de halletikten sonra, bilgisayarda tüm öğeler tasarlandı. Hepsi basıldı, kesildi. Sevgili Sadık Kocabaşa‘nın da tavsiyesine uyularak yeşil büyük bir karton alındı ve çekimler başladı. (Çekim boyunca beni yalnız bırakmadığı için sevgili B’ye de buradan öpücüklerimi yolluyorum.)

Montajıydı, müziğiydi, arkaplan görselleriydi, revizyonlarıydı derken dün akşam animasyonumuz tamamen bitti. Ve ben çıkan sonuçtan gerçekten mutluyum. Ama her zaman olduğu gibi, asıl karar izleyicinin! (: İşte karşınızda, Koç Fest 2011′de Bambaşka!